Ya Bir Yol AÇ Ya Bir yol Bul Yada Yoldan Çekil

Ülkemiz son günlerde çok ciddi bir değişimin çok ciddi bir çalkantının eşiğindedir. Özellikle siyasi alanda meydana gelen sıkıntılar ve sorunlar gelecek açısından kaygı verici bir görüntü arz etmektedir. Tüm bu konjonktürel ortamda Türkiye siyasi istikrarını kaybetmiş bu nedenlede ekonomik sıkıntıların tellalığı yapılmaya başlanmıştır. Özellikle her ne kadar siyasi iktidarı beğenmesede sürekli olumsuzluk senaryoları üretip ülkeyi germeye çalışan habire kriz söylemleriyle adeta psikolojik savaş ilan eden bazı basın ve yayın kuruluşları milletin müreffehiyetini hiçe saymaktadır. Bu gün Türkiyemiz özellikle 2001 şubat krizinden bu güne sürekli iyileşme ve gelişme göstererek ciddi kazanımlar elde etmiştir. Türkiye de faizlerin yüzde yüzleri hatta binleri bulduğu (over nıght) gecelik faizleri varken, enflasyon %80 lerde hatta daha üzerindeyken, ekonomik kırılganlık ve kredibilitemiz vahim bir durumdayken, yabancı sermaye ülkemize adeta yabancıyken ülkemiz 2001 kriziyle dibe vurmuştur. Dibin daha dibi olmadığı için yeni bir proğramla IMF ile anlaşma yapılmış kredibilite sağlanmış ve o günden bu güne belli iyileşmeler ortaya konabilmiştir. Dibe vuran her hareket mutlaka yükselecektir ve yükselmek zorundadır. Son dönemde sağlanan siyasi istikrar ekonomik istikrarı da beraberinde getirmiş dibe vuran ekonomimiz sağlanan yapısal reformlarla birlikte üst noktalara tırmanmıştır. Bu nokta da bir önceki üçlü koalisyonun son dönemde attığı ciddi adımlar ve daha sonra gelen tek başına iktidar süreci doğru devam ettirmiş hem AB hemde kredibilitemizi sağlayan IMF ile doğru politikalar üretilerek çalışmalar sürdürülmüştür. Bununla birlikte dış piyasalarda güven kazanan ülkemiz ciddi yabancı yatırımlar çekmiş, Borsa yükselmiş YTL değer kazanmıştır.

Bu süreç enflasyon oranlarının düşmesine, ihracatımızın artmasına eş güdümlü olarak dışa açık ekonomide ithalatta beraberinde artarak devam etmiştir. Faizlerde meydana gelen düşüşler ülke ekonomisini rahatlatmıştır. Bu gün gelinen nokta da özel sektör borcu artsada kamu borç stoku ciddi anlamda azalmıştır. Tüm bunların ışığında ekonomimiz daha sağlam temeller üzerine oturmaya başlamıştır. Bir ülke de ki özellikle serbest piyasa ekonomilerinde iki temel ekonomi politikası söz konusudur. Birincisi para politikası merkez bankasının çalışma alanına girer. para politikasında temel hedef ülkede fiyat istikrarını sağlamak enflasyon oranlarını kabul edilebilir düzeylerde tutmak ve fazi oranlarının aynı derecede kabul edilebilirliğini sağlamaktır. Merkez Bankamız 2001 öncesinde politika yapıcıların emrinde olduğu için sürekli para basım yeri yani ihtiyaç duyulduğunda darphane olarak kullanıldığı için asıl fonksiyonunu yerine getirememiş ardarda krizler patlak vermiştir. Kemal Dervişin ülkeye en büyük katkısı bana kalırsa MB nı tam bağımsız bir hale getirmesidir. Bu gün tam bağımsız merkez bankası fiyat istikrarı konusunda bağımsız hareket edebilmektedir. ikinci temel politika ise maliye politikasıdır ki devletin özellikle Maliye bakanlığının direktifleriyle maliye politikalarını içeren faaliyetleri kapsar. Ülkede kamu alanında yapılan tüm ekonomik çalışmalar maliye politikasının ürünüdür. Bu bağlamda ülkemizde sağlanan gelişmeler yapısal reformların hayata geçirilmesiyle bu iki alnda doğru politikalar üretilmesiyle kazanılmıştır.

Bu günlerde ülkemizde her nekadar siyasi tutumunu beğenmesekte ülkeyi germeye çalışan kriz çığırtkanlığı yapan bulanık suda balık avlama niyyetinde olanlar var. İktidar ben yaptım oldu mantığıyla hareket ederek bu süreçten nemalanırken muhalefet kriz çığırtkanlığı yaparak ülkeyi germe kaygısıyla nemalanıyor. Bu gün faizlerde meydana gelen %1 lik artışın yıllık ekonomimize maliyeti olarak 2 milyar dolardır. Ülkemizde 6 milyona yakın kredi kullanmış vatandaşımız var. Bıçak sırtında yürüyen ekonomide hassas dengeler bozulduğunda bu insanların nasıl zorda kalacağını siz düşünün. Peki bu kimin cebinden çıkıyor; ne muhalefet nede iktidar; bu halkın cebinden halkın aşından işinden çıkıyor çıkartılıyor. Çok basit kolay bir seçim ilkkez bu kadar sorunlara sebep oluyor. Çankayayı Gül'e emanet edemiyoruz da dışişlerini nasıl emanet edebiliyoruz. Asıl sorulması gereken budur. Süreci krize dönüştürenler gerek iktidar gerek muhalefet bunu çok iyi değerlendirmelilerdi. Kapalı kapılar ardında imza yetkisi olan ülkenin en gizli kritik konularında karar yetkisne sahip birisi 4.5 yıldır bu ülkede imzalar atarken neredeyiz. Kaldıki çankaya daha pasif daha hareket alanı dar bir temsil yeridir. Şüphesiz o makam yol geçen hanı herkesin oturabileceği bir alan değildir ancak daha hassas makamlarda oturanlar orada neden oturamasınlar. Şimdi 367 tartışmalarıyla iptal edilen seçim süreci belkide halkımızn önüne çifte sandıkla getirilecektir. Bu dönemde ciddi propaganda yapan iktidar amacına ulaşırsa arada geçen zaman zarfında ekonomide meydana gelen sıkıntılar nedeniyle işinden aşından olacak kazancından olacak halkımızın vebalini kim ödeyecektir. Ülkemizde sorumsuz ve duyarsız politika yapıcılar istemiyoruz. Biz artık bu ülkede temiz siyaset istiyoruz.